زنی که اخر حوصله اش سر رفت
گفتم تو چرا دورتر از خواب و سرابي گفتي كه منم با تو وليكن تو نقابي فرياد كشيدم تو كجايي گفتي كه طلب كن تو مرا تا كه بيابي
زندگي دفتري از خاطره هاست خاطراتي كه ز تلخي رگ جان ميگسلد لحظه هايي مي آ يند لحظه هايي محنت خيز كه شبي درد آلود عاشق خسته دلي ناله ي غمناك كند و سيه چشمي كه از ا ن گريه ي غم ميريزد عشق ديرينش را در دل خاك كند
نوازشهاي من تا هرجا كه باشي براي ارامشت خواهد بود اگر بدانم كه ميخوابي من امشب سرتاسر سكونم دستهايم نوازشت را ميطلبد من تمام لالايي هاي اين روزهايم را براي تو گفته ام و در خيال نوازشت كرده ام من به تمام جاده ها بد بيراه گفته ام و خيابان ها را با حرص لگد كرده ام من اين روزها باران را ديگر دوست ندارم كه مي بارد و تمام سقف خانه ي دلم اب چك ميكند دوباره من امشب سرتاسر سكونم نوازشهاي من مانده است بر دستم و شانه هايم خاليست از سري كه مرهم درهايش باشم مرد من نه دستهايم نه بوسه هايم نه حتي عشقم نميتواند راضيت كند به ماندن و باز هم شعر رفتن گفتي و من باز هم لالايي ميگويم يادت باشد شبي /كه درد مرا مي شنيدي / قول دادي كه بر ميگردي گفتي برميگردي من نگاهم خواهد ماند و خودم در سگون تو قول دادی
| قالب وبلاگ : فقط بهاربيست |
دل جنگ هم
حوصله هم
.
